آنچه بر من گذشت

بهمن 90 بود که منوجه شدم حامله شدم خیلی خوشحال بودم از من بیشتر شوهرم خوشحال بود به آرزویی که داشتیم رسیده بودیم ولی..

خلاصه سونوی دوم بود که رفتم دکتر بهم گفت بچه هات دوقلو هستن منو مگید اینقد خوشحال بودم که نگو و نپرس ولی...

تا اینکه دکی بهم استراحت مطلق داد و توی خونه در انتظار بودم

یک ماه گذشت...

دو ماه گذشت...

سه ماه..

چهار ماه...

پنج ماه...

اول ماه ششم که بودم یک مشکل کوچیک برام پیش اومدم سریع رفتم دکتر ولی گفت هیچ موردی نیست بچه هات خوبن ...

تا اینکه شب نیمه شعبان یک دردی اومد سراغم اصلا فکرشم نمیکردم که میخوام بچه هامو از دست بدم چون همون روز پیش دکتر بودم گفته بود هیچ مشکلی نداری...

و این شد که شب تولد صاحب الزمان مهدی (عج) من بچه هامو از دست دادم ...

خیلی برام سخت بود..

الانم که یادم افتاده گریه میکنم

پسرامو از دست دادم ...

نمیدونید چی سرم اومد، شوهری که دیوانه شده بود اصلا حالش خوب نمی شد تا اینکه به ما پیشنهاد مسافرت شد رفتیم سفر ولی من اصلا از اون سفرم هیچی نفهمیدم فقط کار من گریه بود...

حال شوهری تقریبا خوب شد ولی من داغون شدم...

و الانم دو سال از اون اتفاق میگذره ولی هنوز نی نی ندارم

انشاالله به امید خدا و دعای شما دوستای عزیز خدا دوباره به من نظر کنه ...آمین..